• trądzik młodzieńczy
• trądzik różowaty
• łojotokowe zapalenie skóry
• łuszczyca
• atopowe zapalenie skóry
• choroby włosów i paznokci
• bielactwo
• choroby bakteryjne, wirusowe i grzybicze skóry
• choroby nowotworowe skóry

Dermatologia onkologiczna

Główną przyczyną nowotworów skóry – raków i czerniaka – jest ekspozycja na promieniowanie UV, szczególnie w przypadku osób z jasnym fototypem skóry.

Czerniak jest nowotworem złośliwym powstającym z komórek barwnikowych skóry. Ze względu na duży potencjał przerzutowy jest najgroźniejszym nowotworem skóry i jednym z groźniejszych nowotworów w ogóle. Zachorowalność na czerniaka wzrosła w ostatnich latach. Warto regularnie badać znamiona dermatoskopem, ponieważ wcześnie wykryty czerniak jest całkowicie wyleczalny.

Raki skóry SCC i BCC są miejscowo złośliwymi, wolno rosnącymi guzami, które mogą prowadzić do destrukcji i deformacji okolicznych tkanek, takich jak nos, oczodół czy policzek. Mają znacznie mniejszy potencjał przerzutowy, dlatego nie stanowią tak dużego zagrożenia dla życia pacjenta jak czerniak. W zależności od wielkości i lokalizacji leczy się je poprzez chirurgiczne wycięcie lub stosując kriochirurgię, terapię fotodynamiczną i preparaty miejscowe.

Trądzik młodzieńczy

Trądzik jest schorzeniem powszechnie występującym u młodzieży w wieku 12-24 lat i w tej grupie wiekowej możemy nazwać go zjawiskiem fizjologicznym. Niemniej jednak w ostatnich dekadach stał się bardziej powszechny oraz zaczął dotykać również dzieci w wieku 7-11 lat i osób dorosłych.

Przyczyn trądziku jest wiele. Są to m.in. czynniki genetyczne, ponieważ liczba, rozmiar i aktywność gruczołów łojowych są dziedziczne, ale również błędy dietetyczne i pielęgnacyjne.

Ważne jest, aby jak najszybciej rozpocząć leczenie trądziku, by zapobiec trwałym przebarwieniom i bliznom. Obecnie dermatolog ma pełną gamę możliwości terapeutycznych, aby przy współpracy i zaangażowaniu pacjenta zapewnić pełne wyleczenie.

Należy pamiętać, że trądzik to nie tylko „przejściowa” choroba, ale również stan, który w istotny sposób wpływa na samoocenę i relacje społeczne.

Trądzik różowaty

Trądzik różowaty dotyka najczęściej osób z fototypem I i II. Charakteryzuje się uporczywym rumieniem twarzy oraz, w późniejszym etapie, pojawieniem się grudek i krostek. Poza zmianami w obrębie twarzy wyróżnia się również postać oczną.

Jest to schorzenie trudne do leczenia. Natomiast wykorzystując terapie złożone – prawidłową pielęgnację, farmakologię i lasery – można znacznie zmniejszyć objawy choroby.

Łojotokowe zapalenie skóry

Łojotokowe zapalenie skóry to przewlekła i nawracająca choroba charakteryzująca się zaczerwienieniem, swędzeniem oraz łuszczeniem się skóry w miejscach z dużą ilością gruczołów łojowych – najczęściej na skórze głowy, w obrębie brwi i kącików nosa, ale także w okolicach klatki piersiowej czy między łopatkami.

Do zaostrzeń często dochodzi sezonowo, szczególnie jesienią i zimą, w momentach nasilonego stresu oraz przy diecie bogatej w produkty przetworzone i alkohol.

Choroba ta, poza leczeniem, wymaga wsparcia i edukacji pacjenta w okresach remisji, tak aby do zaostrzeń dochodziło jak najrzadziej.

Choroby włosów i paznokci

Ważną częścią dermatologii są choroby włosów. Różne typy łysienia wymagają dogłębnej diagnostyki, poczynając od wywiadu, badań laboratoryjnych oraz trichoskopii, a następnie zaproponowania odpowiedniego, często złożonego leczenia farmakologicznego.

Nie da się prawidłowo leczyć łysienia wyłącznie za pomocą często drogich kosmetyków. Łysienie nie jest jedynie chorobą skóry głowy, ale często objawem innych chorób, szczególnie endokrynologicznych czy reumatologicznych.

Co więcej, późne postawienie diagnozy i tym samym późne rozpoczęcie leczenia może uniemożliwić uzyskanie zadowalających efektów terapeutycznych, szczególnie w przypadku łysienia przebiegającego z bliznowaceniem.

Paznokcie to w pełni zrogowaciałe, czyli martwe struktury będące wytworem skóry. Dermatolog może odczytać wiele informacji na podstawie stanu paznokci.

Nieprawidłowości w zakresie paznokci mogą wynikać z urazów mechanicznych, takich jak krwiaki, mogą być objawem chorób dermatologicznych, np. łuszczycy, oraz chorób układowych, np. twardziny.

Częstym problemem są zakażenia grzybicze, bakteryjne i wirusowe. Zdarza się również, że w obrębie paznokcia diagnozowane są choroby nowotworowe, takie jak czerniak.

Atopowe zapalenie skóry

Atopowe zapalenie skóry jest częstą chorobą zapalną, która zwykle rozpoczyna się w okresie niemowlęcym lub we wczesnym dzieciństwie. Niejednokrotnie jest związana z innymi zaburzeniami atopowymi, takimi jak astma, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek oraz alergie pokarmowe.

Choroba ta charakteryzuje się ostrym stanem zapalnym z zajęciem policzków, skóry głowy oraz wyprostnych części kończyn u niemowląt i przechodzi w przewlekły stan zapalny z lichenifikacją w okolicach zgięciowych u dzieci i dorosłych.

W leczeniu AZS zaleca się stosowanie emolientów, leków przeciwzapalnych, a w cięższych przypadkach celowaną terapię immunomodulacyjną.

Łuszczyca

Łuszczyca jest chorobą przewlekłą, do której istnieje predyspozycja genetyczna, ale może być wyzwalana przez czynniki środowiskowe, takie jak urazy, infekcje, leki, stres czy nadużywanie alkoholu.

Charakteryzuje się łuszczącymi ogniskami rumieniowymi na skórze głowy, łokciach, kolanach i paznokciach, a w ciężkich przypadkach również na całym ciele.

Przez wiele lat pacjent z rozpoznaniem łuszczycy był skazany na mało skuteczne, brudzące leczenie miejscowe. Obecnie mamy dostęp do leków, które pozwalają całkowicie zredukować zmiany łuszczycowe nawet w ciężkich przypadkach.

Nowoczesne leczenie miejscowe, leki immunosupresyjne oraz terapie biologiczne zmieniły łuszczycę z choroby wykluczającej społecznie w schorzenie, z którym można normalnie funkcjonować.

Bielactwo

Choroby bakteryjne, wirusowe i grzybicze skóry

Dermatoskopia

Wprawne oko dermatologa, bez użycia jakiegokolwiek sprzętu, w przypadku większości zmian skórnych jest w stanie stwierdzić, czy ma do czynienia ze zmianą łagodną, czy złośliwą. Jednak w wielu sytuacjach potrzebne jest narzędzie, które pozwoli na dokładniejsze obejrzenie zmiany.

Dermatoskopia to nieinwazyjna i całkowicie bezbolesna metoda kontroli zmian skórnych. Dermatoskop to nie tylko szkło powiększające, ale również specjalne źródło światła, które pozwala lekarzowi zajrzeć „w głąb zmiany” i na podstawie uzyskanego obrazu zaproponować odpowiednie postępowanie.

Wideodermatoskopia

Wideodermatoskop to narzędzie, które pozwala na obejrzenie zmian skórnych w dużym powiększeniu za pomocą kamery cyfrowej. Obraz wyświetlany jest na ekranie komputera, co pozwala na precyzyjną analizę struktur zmiany, jej archiwizację oraz porównywanie wyników badań wykonywanych w różnych odstępach czasu.

Nie każdy pacjent wymaga wideodermatoskopii. Do tego badania kwalifikowani są przede wszystkim pacjenci z dużą liczbą znamion, w tym znamion dysplastycznych.

• chirurgiczne
• laserowe
• metodą elektrokoagulacji
• metodą kriochirurgii